Mag ik mij gelukkig voelen in coronatijd?

Wat een bewogen tijd. Voor mij begon het reeds in januari. Eerst het plotselinge overlijden van mijn ex-partner en papa van mijn zoon. Ik begeleidde mijn vijftienjarige zoon zo goed en kwaad als ik kon en speelde bemiddelaar bij de Ghanese familie. Ook al waren er veel tranen, veel oude herinneringen die naar boven kwamen, alles verliep sereen. Vervolgens werd er ingebroken in ons tuinhuis en werd de spiksplinternieuwe fiets van mijn zoon gestolen. Deze onrechtvaardigheid maakte me woest. Maar ook dat werd geregeld met politie en verzekering. Drie weken later werd ik geconfronteerd met een relatiebreuk. De man waarvan ik dacht dat hij mijn ideale partner was, wilde niet meer verder. Hij deelde dit eerst in groep vooraleer er met mij over te praten. Dat was me té veel. Al mijn zelfvertrouwen weg. Kwaadheid naar hem en naar mezelf toe. Hoe had ik zo blind kunnen zijn? Gesprekken met liefdevolle troostende vrienden en familie en een grondige eerlijke zelfanalyse over mijn verantwoordelijkheid in dit alles, maakten dat ik na twee weken er weer bovenop was. Ik dacht dat ik het nu wel gehad had, maar er volgden nog een ongeluk met de auto, door mij veroorzaakt, en een stevige griep (of was het corona?).  En nu schrijf ik dit artikel omdat er tijd voor is in deze officiële lockdown ter bestrijding van het coronavirus.

Waarom deel ik dit? Is dit nodig? “Be quiet, be respectful” klinkt de stem van de Chinese leraren in mijn oren. En ja, ik geloof dat het belangrijk is om te zwijgen en alleen het essentiële te zeggen. Maar deze keer wil ik me laten zien. Ik wil delen dat na al deze “stories” in mijn leven, ik me nog steeds vreugdevol voel. Eerst kon ik dat zalige gevoel niet ten volle laten stromen. Iets knaagde aan me. Mag dat wel, mij gelukkig voelen tijdens al deze persoonlijke ellende en in coronatijd waarin zoveel mensen pijn lijden en er zoveel schrijnende situaties zijn?

Een lessenreeks online in coronatijd van teacher Wei (daoheart family) kwam net op het goede moment. Ik citeer teacher Wei: “Een schuldgevoel behoort tot de westerse cultuur. Dit gevoel blokkeert het hart en beïnvloedt het immuunsysteem. Je hebt geen schuldgevoel nodig. Maar ‘opbiechten’ hebben we wel nodig. Opbiechten in de zin van dat je je realiseert dat je je in het verleden fixeerde. Je weet dat je vroeger iets verkeerd deed, je laat het verleden nu los. Je hebt de intentie het negatieve niet te herhalen. Je begint opnieuw en focust je naar de pure ming jue staat”.  (de staat van klaarheid over wat je werkelijk bent. Een leven, verbonden met de pure bron, waarin er geen oordeel, geen fixaties zijn)

En jawel hoor, van zodra ik mijn schuldgevoel ondermeer over het blind zijn in mijn romantische liefdesverhaal en over mijn geluksgevoel in de eerste periode van de lockdown,  kon loslaten, voelde ik me bevrijd. Lichter en vreugdevoller. Ik kon weer naar mezelf kijken met vergeving en me focussen op wat nu echt voor mij in het alledaagse leven belangrijk is. In de eerste plaats is dit goed zorgen voor mezelf en voor mijn zoon, door dagelijks verschillende keren naar binnen te keren, me weer te verbinden en mezelf liefdevol en eerlijk van binnenuit te observeren.  Wanneer verlies ik mezelf? Wat kan ik doen om zo snel mogelijk terug te keren naar een  rustige vreugdevolle staat?  Ik tracht te benoemen wat mij uit deze staat haalt. Ook tracht ik goed te zorgen voor mijn studenten. Ik die altijd zoveel weerstand had tov technologie, heb nu al enkele online lessen gegeven op Skype. Het betekent ook diep van binnen in mezelf vertrouwen te hebben dat ik verbondenheid met anderen mag en kan voelen zonder veel actie te ondernemen. Alleen in actie komen wanneer het van binnen uit komt. Zo ben ik verleden weekend toch naar “het front” (lees de bakker) gegaan om mijn zoon naar de ontbijttafel te lokken met heerlijke koffiekoeken. Een noodzakelijke actie om hem uit zijn isolement te halen, uit zijn koninkrijk met laptop, smartphone waarin hij zich een hele dag terugtrekt. Gelukkig hebben we een goed gesprek gehad en duidelijke afspraken kunnen maken.

Ik blijf vertrouwen dat alles goed is zoals het is. Het hun yuan ling tong 混元灵通gevoel. Ik wens alle lezers dit gevoel toe, en last but not least een goede gezondheid en veel moed in deze toch wel heel speciale tijd.

zondag 5 april 2020           Gretl Van Ourti

 

Reacties zijn welkom. Je kan ze sturen naar gretlvanourti@hotmail.com